Υ.Α.Π. - Υπηρεσία Ανάπτυξης Πληροφορικής

Greek Dutch English French Italian Russian Spanish

Χαρακτηριστικά διαλειτουργικότητας

Η ανταλλαγή πληροφοριών και δεδομένων σε οποιαδήποτε μορφή, αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές λειτουργίες για την στήριξη ποικίλων επιχειρηματικών διαδικασιών. Στις μέρες μας, τα περισσότερα συστήματα χρησιμοποιούν διάφορα δεδομένα για να εκπληρώσουν τις εργασίες για τις οποίες έχουν προγραμματιστεί.

Εξ ορισμού, τα συστήματα αυτά αδυνατούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους ή -ακόμα και αν τελικά αυτό συμβεί- επιτυγχάνεται με σημαντικό κόστος σε χρόνο και χρήμα. Η δε επικοινωνία που επιτυγχάνεται είναι πολλές φορές "εύθραυστη" και μη ολοκληρωμένη. Κατά συνέπεια, αναδεικνύεται η ανάγκη για διαλειτουργικότητα, η δυνατότητα δηλαδή διαφορετικά συστήματα να χρησιμοποιούν κοινά πρότυπα επικοινωνίας. Η Ε.Ε. αντιλήφθηκε από νωρίς τη συγκεκριμένη ανάγκη προωθώντας μια σειρά από πρότυπα ανταλλαγής κειμένων καθώς επίσης προχώρησε στη θεσμοθέτηση του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Διαλειτουργικότητας.


Βασικά χαρακτηριστικά διαλειτουργικότητας

Με τον όρο «διαλειτουργικότητα» εννοούμε την δυνατότητα που παρέχουν τα πληροφοριακά και τηλεπικοινωνιακά συστήματα καθώς επίσης και οι επιχειρηματικές διαδικασίες που υποστηρίζουν, να ανταλλάσσουν δεδομένα και να επιτρέπουν την κοινή χρήση πληροφορίας και γνώσης.  Τα χαρακτηριστικά της διαλειτουργικότητας παρουσιάζονται με λεπτομέρεια στην ενότητα του Ευρωπαϊκού Πλαίσιου Διαλειτουργικότητας.

Οι βασικοί στόχοι της διαλειτουργικότητας είναι οι εξής:

• Να υποστηρίζει την στρατηγική της Ε.Ε. με το να προσφέρει ηλεκτρονικές υπηρεσίες οι οποίες είναι εστιασμένες στο χρήστη και αφορούν συναλλαγές μεταξύ υπηρεσιών του Δημοσίου ή μεταξύ Δημοσίου και πολιτών/επιχειρήσεων σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο.

• Να υποστηρίζει εθνικά πρότυπα σε περιοχές ενδιαφέροντος οι οποίες δεν μπορούν να στηριχθούν από τοπικές προσεγγίσεις

• Να βοηθά στην ανταλλαγή και στην κοινή χρήση πληροφοριών και γνώσης
Τα τελευταία χρόνια έχει δοθεί ιδιαίτερη σημασία στα θέματα διαλειτουργικότητας και έχουν επιτευχθεί τα παρακάτω:

• Υιοθέτηση του Ευρωπαϊκού Πλαισίου Διαλειτουργικότητας (European Interoperability Framework)

• Σύνταξη οδηγιών (Architecture Guidelines) σε θέματα Αρχιτεκτονικής πρωτοκόλλων διαλειτουργικότητας.

• Χάραξη στρατηγικής σε θέματα που αφορούν τη διαλειτουργικότητα σε θέματα περιεχομένου (Content Interoperability Strategy)

• Προώθηση του Ανοικτού Προτύπου Ανταλλαγής Κειμένων (Open Document Exchange Format).


Προώθηση του Ανοικτού Προτύπου Ανταλλαγής Κειμένων

Τα περισσότερα από τα σημερινά ηλεκτρονικά έγγραφα έχουν δημιουργηθεί από εμπορικά προγράμματα λογισμικού και τις περισσότερες φορές καθένα αυτών των προγραμμάτων έχει τη δικό του πρότυπο (format). Για να μπορέσουν οι χρήστες να επεξεργαστούν ένα έγγραφο πρέπει στις περισσότερες περιπτώσεις να διαθέτουν το ίδιο πρόγραμμα (και τις αντίστοιχες εκδόσεις) ή ένα φίλτρο που επιτρέπει στο έγγραφο να ανοιχθεί και να τροποποιηθεί.

Κείμενα τα οποία έχουν δημιουργηθεί με τη χρήση ανοικτών προτύπων ανταλλαγής κειμένων δεν αντιμετωπίζουν τα παραπάνω προβλήματα. Τα συγκεκριμένα πρότυπα έχουν τη δυνατότητα να εξαλείφουν την ανάγκη να βασιζόμαστε σε συγκεκριμένα προϊόντα λογισμικού και τεχνολογίες, χρησιμοποιώντας συγκεκριμένα πρωτόκολλα τα οποία επιτρέπουν τη διαλειτουργικότητα κατά την επεξεργασία κειμένων. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η ανταλλαγή πληροφοριών μέσω ηλεκτρονικών εγγραφών αποτελεί την καρδιά των δημόσιων υπηρεσιών, μπορεί να γίνει κατανοητό πόσο σημαντική είναι η χρήση προτύπων ανταλλαγής κειμένων. 


Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Διαλειτουργικότητατας (EIF)

Η διαλειτουργικότητα προϋποθέτει συνεργασία των συστημάτων, των υπηρεσιών και των ανθρώπων. Όταν υπάρχει συνεργασία ανθρώπων, πρέπει αυτόματα να υπάρχει και ένας κοινός τρόπος να επικοινωνήσουν. Πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συμφωνήσουν τους στόχους που θα επιδιώξουν και πώς θα ανταλλάξουν τα αποτελέσματα που θα προέλθουν από τη συνολική προσπάθεια. Εάν η υπηκοότητά τους είναι διαφορετική, πρέπει επίσης να συμφωνήσουν σχετικά με τη γλώσσα στην οποία θα επικοινωνήσουν. Επιπλέον, πρέπει να υπερνικήσουν τις πολιτιστικές και νομικές διαφορές.

Ένα πλαίσιο διαλειτουργικότητας μπορεί να οριστεί ως το σύνολο μιας σειράς προτύπων και οδηγιών που περιγράφουν τον τρόπο με τον οποίο οι επιχειρήσεις θα πρέπει να συνάψουν συνεργασίες μεταξύ τους. Ένα πλαίσιο διαλειτουργικότητας δεν είναι, επομένως, ένα στατικό έγγραφο και μπορεί να πρέπει να προσαρμοστεί με την πάροδο του χρόνου καθώς οι τεχνολογίες, τα πρότυπα και οι απαιτήσεις αλλάζουν.

Οι υπηρεσίες που παρέχουν τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες (ε-υπηρεσίες) βρίσκονται αντιμέτωπες με την ίδια κατάσταση, αφού καθημερινά διαμορφώνουν ένα σύνολο συμφωνιών για έναν μεγάλο αριθμό ζητημάτων, εξετάζοντας τις οργανωτικές, σημασιολογικές και τεχνικές πτυχές. Παραδείγματος χάριν, όταν ανταλλάσσουν οι υπηρεσίες συγκεκριμένα στοιχεία, πρέπει να εξασφαλίσουν ότι κάθε συμβαλλόμενο μέρος μοιράζεται την ίδια έννοια των στοιχείων (σημασιολογική διαλειτουργικότητα). Το ευρωπαϊκό πλαίσιο διαλειτουργικότητας αντιμετωπίζει αυτά τα ζητήματα προκειμένου να διευκολυνθεί η διαλειτουργικότητα των υπηρεσιών eGovernment σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Είναι σημαντικό να τονισθεί σε αυτό το σημείο, πως το ευρωπαϊκό πλαίσιο διαλειτουργικότητας υποστηρίζει τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε θέματα που αφορούν ανάπτυξη υπηρεσιών eGovernment διευκολύνοντας έτσι σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, τη διαλειτουργικότητα των υπηρεσιών και των συστημάτων μεταξύ των δημόσιων υπηρεσιών, καθώς επίσης και μεταξύ των υπηρεσιών και του κοινού (πολίτες, επιχειρήσεις).